Με το ταχύπλοο από τον Πειραιά κοντά στα πενήντα ευρώ τη διαδρομή, οι Σπέτσες είναι το ακριβό παιδί του Σαρωνικού — κι όμως, με τη σωστή εποχή και τον σωστό δρόμο, το κόστος πέφτει θεαματικά. Κοσμοπολίτικες από την εποχή της Μπουμπουλίνας, χωρίς αυτοκίνητα, με αρχοντικά και βοτσαλωτές αυλές, είναι το νησί όπου η βόλτα έχει παραπάνω φινέτσα.
Τα ταχύπλοα από τον Πειραιά θέλουν δύο με τρεις ώρες με στάσεις σε Πόρο και Ύδρα, και το εισιτήριο τσούζει· φθηνό συμβατικό δεν υπάρχει, αφού τα αυτοκίνητα των επισκεπτών απαγορεύονται στο νησί. Ο οικονομικός δρόμος είναι η Κόστα: οδηγείς κάπου δυόμισι ώρες μέσω Επιδαύρου, παρκάρεις στην απέναντι ακτή και το καραβάκι σε περνά σε ένα τέταρτο με κάτω από πέντε ευρώ — για δύο άτομα με επιστροφή, η διαφορά μπορεί να γράψει τριψήφιο νούμερο. Πριν κλείσεις, σύγκρινε εισιτήρια και τιμές δωματίων στο https://gr.destination.chat.
Η καλύτερη πλευρά των Σπετσών είναι δωρεάν: ο περίπατος από την Ντάπια με τα κανόνια ως το Παλιό Λιμάνι και τον φάρο, οι αυλές με τα βοτσαλωτά, το Καστέλλι λίγα λεπτά πιο πάνω, και το μπάνιο σε Αγία Μαρίνα, Ζωγεριά ή στο σπήλαιο Μπεκίρη κοντά στους Αγίους Αναργύρους. Το σπίτι της Μπουμπουλίνας ξεναγεί με εισιτήριο — αλλά η ατμόσφαιρα που ψάχνεις είναι έξω, στα σοκάκια, τζάμπα.
Γύρω από την πλατεία της Ντάπιας με τα κανόνια θα βρεις μικρά ξενοδοχεία και πανσιόν σε μεσαίο επίπεδο κόστους, με τα πάντα σε λίγα βήματα. Το Παλιό Λιμάνι με τους ταρσανάδες είναι η ακριβότερη γωνιά, με μικρούς ξενώνες μέσα σε αρχοντικά. Η Κουνουπίτσα, προς την ομώνυμη παραλία, κρατά πιο απλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και στούντιο σε οικονομικό επίπεδο. Και το μεγάλο κόλπο: Κόστα και Πόρτο Χέλι απέναντι, με δωμάτια και μικρά ξενοδοχεία επίσης σε οικονομικό επίπεδο και το καραβάκι διαθέσιμο όποτε θες.
Μέσα στο νησί, βασιλιάς είναι το ποδήλατο: ο παραλιακός δρόμος το γυρίζει σχεδόν ολόκληρο και η ενοικίαση κοστίζει λίγα ευρώ τη μέρα, ενώ το καλοκαίρι κινούνται και τοπικά λεωφορεία προς τις παραλίες. Οι άμαξες της Ντάπιας είναι όμορφη εικόνα αλλά τσουχτερή διαδρομή, και τα θαλάσσια ταξί χρεώνουν πολλαπλάσια. Στο φαγητό, τα στενά πίσω από την Ντάπια είναι φθηνότερα από το Παλιό Λιμάνι, και τα αμυγδαλωτά είναι το τοπικό γλυκό που δεν αδειάζει το πορτοφόλι. Για βαρκάδες, ρίξε μια ματιά σε τιμές για θαλάσσιες εκδρομές στο https://gr.destination.chat πριν πληρώσεις επιτόπου.
Πότε κοστίζουν λοιπόν τα μισά; Όταν αδειάζει ο Αύγουστος και περνά η Αρμάτα: από τα μέσα Σεπτεμβρίου, όπως και τον Μάιο με τον Ιούνιο, τα δωμάτια πέφτουν αισθητά. Οι Σπέτσες δεν θα γίνουν ποτέ το φθηνό νησί του Σαρωνικού — αν μετράς μόνο ευρώ ανά βουτιά, Αίγινα και Αγκίστρι δίνουν περισσότερα με λιγότερα. Αξίζουν όμως για την ατμόσφαιρα, και εκτός αιχμής τη χαίρεσαι χωρίς να ματώσει η τσέπη.
Ε: Πόσο κοστίζει περίπου να πας στις Σπέτσες;
Α: Γύρω στα πενήντα ευρώ η διαδρομή με το ταχύπλοο από τον Πειραιά — από τα τσουχτερότερα εισιτήρια του Σαρωνικού. Οδικώς μέσω Κόστας, μοιράζεσαι βενζίνη και διόδια και περνάς απέναντι με κάτω από πέντε ευρώ, οπότε για παρέες ο δρόμος κερδίζει.
Ε: Είναι φθηνότερες από τη Μύκονο;
Α: Ναι, καθαρά: η διαμονή και η έξοδος κοστίζουν λιγότερο και η πρόσβαση δεν απαιτεί ούτε αεροπλάνο ούτε πολύωρο ταξίδι. Μέσα στον Σαρωνικό όμως παραμένουν από τις ακριβές επιλογές.
Ε: Πότε είναι πιο φθηνά;
Α: Μάιο, Ιούνιο και από τα μέσα Σεπτεμβρίου, μετά την Αρμάτα, όταν τα δωμάτια πέφτουν αισθητά. Οι καθημερινές είναι παντού φθηνότερες από τα σαββατοκύριακα.
Ε: Ποια είναι η πιο οικονομική εναλλακτική;
Α: Η βάση στην Κόστα ή στο Πόρτο Χέλι: κοιμάσαι απέναντι σε χαμηλότερες τιμές, περνάς στο νησί με το καραβάκι όποτε θέλεις και κρατάς το αμάξι για τις παραλίες της Αργολίδας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου